चांदणें

दिशांनी मला आज रंगांध केलें 

कुण्या मंद तंद्रीत रे साजणा 

फिरे हात मेघांवरी सारखा अन् 

तुटे शुभ्र संवेदनेचा कणा...

निळ्या अंतराळांतुनी खोल येतात 

संज्ञेत वाळूतलीं अक्षरें
जशीं दूरचा खंड सोडून आलीं 

इथें दाट शोकांतलीं पाखरें.....

कुशीला फुटाव्या कधीं चंद्रवेली 

पुढें पृथ्विबिंबांतले आरसे 

तुझ्या स्पर्शगांधार शैलींतलें शिल्प 

स्वप्नांत माझ्या हंसावें जसें .....

पायांतल्या शुष्क पानांतुनी 

जीर्ण पारावरी शब्द एकांतले 

घरे बांधण्याला कुठें झाड नाही 

तसे पक्षि सोडूनिया चालले....

घुमावी मुक्की हांक यावी पुन्हा 

भव्य घुमटांत अंधारलीं स्पंदनें 

तुटे एक तारा तसा अस्त माझा 

सुखाला तुझ्या ने कुठें चांदणें....