नदीच्या कांटानें दिवस मळला सांज ढळली
जशी वृक्षांना ये शिशिर - भिजली हांक पिवळी
कुणाचे हे देवा अशुभ हिरवे सूर उडती
तुझ्या रक्ताखालीं कितिक सजलें चंद्र ढळती.
नदीच्या कांठानें मरण-मिटलीं मंद चरणें
जशी झाडांखालीं हळुच गळती चंद्रकिरणें
नदीच्या पाण्यानें हृदय करुणा नेत्र भरलें
जसे प्रारब्धाच्या कुशिंत थकुनी शब्द निजले....
- पुढें स्वप्नांधांच्या धुळिंत कसला गंध मिसळे
जशी गांधारीचीं नदिंत गळती नेत्रकमळें
नदीच्या तीरांना क्षितिज अपुले प्राण भिडवे
दिशांना मेघांचे मधुन जडती रंग भगवे ....
