विराट घुमटांतुनी गळत सावल्यांची घरें
उजाड शिशिरांतलीं गहन सावळीं मंदिरें
हिमांत जडली कुठें तरल स्वप्नभूमी निळी
तसेच घन मंद हे, हृदयिं लागलेले झरे....
तुझ्यांत नभवाहिनी कुठुन रक्त गंधावलें
अनाथ तुटल्या तिरीं विझत सूर्य कीं मावळे
शरीर विणले कुणी अतुट फाटली वासना
तुझ्यांत भिनल्यावरी फिरुन चंद्र अर्धा उरे....
पहाड इथले मुके दिवस आंधळा कीं जसा
अभंग तिमिरांतला तडत चालला आरसा
तसा सहज नाचतों कधिं न बांधिली पैंजणें
जशा धुळिंतल्या दिशा भुलुन गाय जी हंबरे....
