स्वप्न

स्वप्ने रचणारा मीच कारागीर

आहे जादूगार कलावन्त

'उगाच रची हा पत्त्यांचे बंगले,

वेड या लागले,' म्हणा तुम्ही

'उगा फुगवीतो रबराचे फुगे

फुटोनि अवघे वाया जाती!'

खूळ म्हणा तुम्ही, ही तो माझी कला

देत विरंगुळा जीवा माझ्या

होईल साकार स्वप्न एक तरी

आस ही अंतरी आहे माझ्या


कवी - ग. ह. पाटील
कवितासंग्रहलिंबोळ्या

एकतारी

एकला छेडीत आलो एकतारी

नाही रागदारी ठावी मला

कुणी न भेटला साथी मार्गामधी

सूर न संवादी मिळे मला

पिचलेला पावा काढी बदसूर

तसा मी बेसूर गात आहे

बीन छेडी 'आशा' बांधून लोचन

तसा मी जिवन कंठिताहे

केव्हातरी माझी तुटणार तार

एकला जाणार आलो तसा


कवी - ग. ह. पाटील
कवितासंग्रहलिंबोळ्या

झेंडूचीं फुलें

कवी आणि चोर
कादरखां
फूल, कवी, बाला आणि मासिक
पाहुणे
आम्ही कोण ?
मोहरममधली मदुर्मकी
सखे, बोल-बोल-
रस्त्यावर पडलेलें विडीचें थोटुक !
सांग कसे बसले?
कषाय-पेय-पात्र-पतित मक्षिकेप्रत
त्याचें काव्यलेखन
कुठें  जासी ?
अहा, तिजला चुंबिलें असें यानें !
सिनेमा नटाप्रत -
प्रेमाचें अव्दैत
परीटास
पाय घसरला तर -?
श्यामले

नवरसमंजरी
      शृंगाररस
      वीररस    
      करुणरस
      हास्यरस
      वत्सलरस
      बीभत्यसरस
     रौद्ररस
     अद्भूतरस  
      शांतरस

कवी आणि कारकून
चाफा 
अरुण
प्रेमाचा गुलकंद
कानगुजला
पत्रें लिहिलीं पण….?
मनाचे श्लोक
कवी आणि कवडा
कवीची 'विरामचिन्हे'
वधूवरांना काव्यमय अहेर
एका पावासाठी
बायको सासरी आल्यानंतर-
मोडीसाठी  धांव
रसिकांस चेतवणी
प्रश्न - पत्रिका

आचार्य अत्रे

केशवकुमार ह्या नावाने कविता लेखन

पाखरास

तुरी हातावर देऊन पाखरा,

गेलास चतुरा निसटुनी

लळा लावून तू जाशी अवचित

करूनी फजित मला का रे?

कोणती लागली तुला अशी ओढ

कोणते गा वेड भरे मनी?

करमत नाही, लागे हुरहूर

भरूनि ये ऊर स्मृतियोगे

तुझिया चंचूची खूण मी पाहून

एकान्ती स्फुंदून रडतो मी


कवी - ग. ह. पाटील
कवितासंग्रहलिंबोळ्या

काम

विजय : कारे संजय, तु कधिपासुन इथे काम करतो आहेस ?

संजय : मालकांनी कामावरुन काढून टाकायची धमकी दिल्यापासून.

आली पंढरीची दिंडी

दारीं उभे भोये जीव
घरीं पयाले पाखंडी
टायमुर्दुंगाचि धून
आली पंढरीची दिंडी

पुढें लाह्याची डालकी
बुक्कागुलालाची गिंडी
मधी चालली पालखी
आली पंढरीची दिंडी

दोन्ही बाजू वारकरी
मधीं 'आप्पा महाराज'
पंढरीची वारी करी-
आले 'जयगायीं, आज
आरे वारकर्‍या, तुले
नही ऊन, वारा थंडी
झुगारत अवघ्याले
आली पंढरीची दिंडी

टायमुर्दुंगाच्यावरी
हरीनाम एक तोंडी
'जे जे रामकिस्न हारी'
आली पंढरीची दिंडी

शिक्यावर बालकुस्ना
तठी फुटली रे हांडी
दहीकाला खाईसनी
आली पंढरीची दिंडी

मोठ्या तट्ट्याच्या दमन्या
त्यांत सर्वा सामायन
रेसमाच्या कापडांत
भागवत रामायन
आले 'आप्पा महाराज'
चाला दर्सन घेयाले
घ्या रे हातीं परसाद
लावा बुक्का कपायाले
करा एवढं तरी रे
दुजं काय रे संसारी
देखा घडीन तुम्हाले
आज पंढरीची वारी

कसे बसले घरांत
असे मोडीसन मांडी
चला उचला रे पाय
आली पंढरीची दिंडी


कवयित्री – बहिणाबाई चौधरी