१
डोळ्यांमधला एक आरसा स्पर्शनि घे आकाश
मंद जांभळ्या तारेवरती झंकृत हो अवकाश
सागरवेळा सांज-मठांची सनई ऐकुन घेती
मुक्या तिरावर पाण्यामधली रंगित पडते रेती....
दृष्टीपासुन सजूं लागती मावळतीचीं किरणें
दुःख आपुल्या मिठींत हंसतें जशीं उन्हांचीं वळणे.
झाडांवरचा मोहर गळतो देह उधळला गेला
स्मरणयुगांच्या पुढे राहिली दुःखसावळी मिथिला.
उरीं भरावी किती सघनता जळांत गळती तारे
कुठून येती इतके हलके तरंग भरले वारे....
२
या हातानें स्तन गोंदुन घे लाव मंदिरीं दिवा
फूल होउनी अंधाराचे गळुन पडे काजवा ....
तूं मरणावर मग रेखावें प्राक्तनगंधी मोती
कीं डोहांवर किणकिणते गे शतजन्मांची भीती....
असुन तुझा मी तुझी दूरता.... तुला झाकितो काल
सांग ऊर्मिले, कुणी बांधिले नयनीं चंद्रमहाल ?
रंग उदा की उभा उदासिन महामेघ क्षितिजांत
पायाखाली वाळवंट मग उगवत ये निमिषांत....
लाव मंदिरीं दिवा परंतु सोड स्तनांची माया
मरणावांचुन आज सजविली मीच आपुली काया....
