क्षितिजावरती झळक झळक

क्षितिजावरती झळक झळक

उजळ ठळक शुक्रतार्‍या,

तेजस्वी, प्रसन्न, शांत तुझी मुद्रा

अगा महाभद्रा, संजीवनी

जातसे मनीचे किल्मिष झडून

होताच दर्शन प्रातःकाळी

थकल्या भागल्या जीवा दे हुरूप

तुझे दिव्यरूप सायंकाळी

दुःखी या पृथ्वीचा पाठीराखा बंधू

आहेस तू, वंदू तुला आम्ही


कवी - ग. ह. पाटील
कवितासंग्रहलिंबोळ्या

बरेच काही उगवून आलेले


प्राक्तनाचे संदर्भ


दशपदी

१. विराणी
२. तदात्मता
३. एक दिवस
४. आणीबाणी
५. तळ्याकाठी
६. खेळणी
७. पावसाळी सांज
८. दोन वाटा
९. जुई
१०. श्रावणझड

गाडी जोडी

माझ्या लालू बैलाय्‌ची जोडी रे

कशी गडगड चाले गाडी

एक रंगी एकज शिंगी रे

एकज चन्‌का त्यांचे अंगीं

जसे डौलदार ते खांदे रे

तसे सरीलाचे बांधे

माझ्या बैलायची चालनी रे

जशी चप्पय हरनावानी

माझ्या बैलायची ताकद रे

साखयदंडाले माहित

दमदार बैलाची जोडी रे

तिले सजे गुंढयगाडी

कशि गडगड चाले गाडी रे

माझी लालू बैलायची जोडी

कसे टन् टन् करती चाकं रे

त्याले पोलादाचा आंख

सोभे वरती रंगित खादी रे

मधीं मसूर्‍याची गादी

वर्‍हे रेसमाचे गोंडे रे

तिचे तीवसाचें दांडे

बैल हुर्पाटले दोन्ही रे

चाकं फिरती भिंगरीवानी

मोर लल्‌कारी धुर्करी ना -

लागे पुर्‍हानं ना आरी

अशी माझी गुंढयगाडी रे

तिले लालू बैलायची जोडी


कवयित्री – बहिणाबाई चौधरी

फार थोडे आहे आता चालायचे !

फार थोडे आहे आता चालायाचे

मन का हे काचे काळजीने ?

पिकले पान का कधी करी खंत !

नाचत गुंगत गळे खाली

फुलवीती मागे वृक्षाचे वैभव

कोवळे पल्लव वासंतिक

जीवनसृष्टीचा माझ्या ये शिशीर

आता का उशीर प्रयाणाला ?

चालवाया वंश हळूच हासत

येताहे वसंत मागाहून


कवी - ग. ह. पाटील
कवितासंग्रहलिंबोळ्या

शिशिराचा मनी मानू नका राग

नका व्यर्थ करू झाडांनो, ओरड

झाली पानझड सुरु आता

पिकल्या पानांचा धरू नका लोभ

फुटणार कोंब नवे पुन्हा

शिशिराचा मनी मानू नका राग

फुलवाया बाग येतसे तो

कृश-वुद्ध झाला, नका करू खंत

तारुण्य-वसंत आणील तो

नवीन पालवी, नवीन मोहर

कोकीळ सुस्वर गाईल तो


कवी - ग. ह. पाटील
कवितासंग्रहलिंबोळ्या