गौरव मराठीचा

 ॥ वेचलेली माती ॥

वाचकांसाठी वृत्तपत्रात सुविचार द्यायचे असतील तर त्या सदराला शीर्षक काय असू शकेल? ‘वेचलेले मोती’ हे सुयोग्य दिसेल. पण आचार्य अत्रे यांनी ‘नवयुग’मध्ये विडंबन म्हणून ‘वेचलेली माती’ हे सदर घातले. याचे लेखक म्हणून नाव दिलं - प्रो. कडके म्हणजे प्रा. ना. सी. फडक्यांवरचा राग इथंही काढलाच! त्या सदरातले काही विचार पाहा -

* म्हातारपण हे दैवाधीन आहे‚ पण शिष्या मिळवणं हे आपल्या आधीन आहे.

* बालपणी पाठशाळा‚ तरुणपणी नाटकशाळा आणि म्हातारपणी धर्मशाळा या पुरुषार्थाच्या तीन अवस्था आहेत.

* बालपणी माखनचोर‚ तरुणपणी कोंबडीचोर आणि म्हातारपणी वाङ्मयचोर ही खऱ्या साहित्यिकाची तीन लक्षणे आहेत.

* वर्तमानपत्र एक इसम काढू शकतो‚ पण ते बुडवायला साहाय्यक लागतात.

* बहिरा माणूस नेहमी साशंक असतो कारण लोक आपल्याला शिव्या देतात की स्तुती करतात हे त्याला कळत नाही.