प्रार्थना

या इथें, झाडांना उदासीन करणाऱ्या संधिप्रकाशांत 

मी जेव्हां ईश्वरी करुणांचीं स्तोत्रे म्हणूं लागतों 

मावळतीला, शेवटच्या किरणांची फुलें समुद्राच्या 

दिशाहीन पाण्यांत बुडून जातात...कुठे जातात ? 

क्षितिजाच्या अमूर्त बनांत पारिजाताचे वणवे 

उत्कर्षानं पेटूं लागतात....

या इथें, शिल्प-गांधाराच्या शून्य नगरींत
मी जेव्हां अंतिम वासनांच्या प्रार्थना म्हणूं लागतों, 

आत्मलीन पाचोळ्याच्या साक्षीनें;
-तेव्हां तुझ्या लोचनांतील अतर्क्य दुःखांतून, 

चंद्रकालीन शिवालयांचीं बर्फाच्छादित शिखरें 

प्रार्थनांच्या अंधारांत शिरत असतात.