बहार

पान पान सोडती सहिष्णु वृक्ष येथले 
चक्र ओंजळीतलेंच वर्तुळांत नादलें 
ऐकतों कुठेतरी तमांत झांकलीं घरें 
दिशादिशांत गात हा फकीर एकटा फिरे 
पहाड शब्द वेढती तसा सतंद्र गारवा 
नि रक्तवाहिन्यांतुनी उडे सुसाट पारवा.... 
तुझी बहार मंदशी तृषार्त जाग ये जरी 
वेदनेंतली फुले नि चांदण्यांतल्या सरी.... 
तुझेंच अंग चंदनांत अंतराळ ओढते 
पुरांत आणखी असें सजून ओल मागतें.... 
दुःख लागतां मला सभोंवतीं जसें जसें
या होउनी तसें क्षितीज दृष्टिला दिसे....