वर्षाव

उन्हें उतरली 

एक सावली
पुढें दिठीवर थेंब नवा 

या वळणाशीं
दुःख उराशीं 

सूर वितळतो जणुं भगवा.

स्वप्ने अपुलीं 

कुणी सजविलीं ?
रंग तिरावर व्याकुळसा
नाद उगाळुन 

सांज-बनांतुन 

कळप गुरांचा निघे जसा.

माझ्या वक्षी

निजती पक्षी
अतुल सुखाची ही धारा
देह अनावर 

निज मातीवर
हिम वर्षावत ये वारा....