वैरी

वाऱ्याने हलतें रान
तुझें सुनसान
हृदय गहिवरलें
गायीचे डोळे करुण उभे की
सांज निळाईतले....

डोळ्यांत शीण 

हातांत वीण
देहांत फुलांच्या वेगी
अंधार चुकावा म्हणुन 

निघे वैरागी......

चाळूत पाय 

सजतेस काय ? 

लाटांध समुद्राकाठी
चरणांत हरवला गंध
तुझ्या की ओठीं....

शून्यांत गर्गरे झाड 

तशी ओढाळ 

दिव्यांची नगरी
वक्षांत तिथीचा चांद 

तुझा कीं वैरी ?