विश्व गळतां

विश्व गळतां या तिराला वृक्ष झाल्या बाभळी 
श्रावणांतिल वासनांची गर्द प्रतिमा जांभळी. 

चंदनाचा धूप जळतो देह झाली मंदिरें 
अर्थ प्राशुन शब्द माझा आज तुजला आवळी. 

पाय सोडुन तूं मिटावीं या जळाची कंपनें 
दूर क्षितिजाला जडावी ही तुझी काया गव्हाळी. 

श्वास शिंपुन उत्सवाला चाललीं ही लोचनें 
मी पुढें अन् त्या पुढें तूं अमृताच्या राउळीं.

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा