संग

अंगोअंगीं पाजळले 
केशरांचे दिवे 
अंधारांत दिसे गांव 
तृष्णेकाठीं नवें.

पाय- मेंदीपाशीं गेले 
चांदण्यांचें बळ 
कुठें कुठें दुखूं लागे 
कस्तुरीची कळ.

देह ओवूं जाता जडे 
अंबराचा मणी
अजाणाचा संग माझा 
पांडुरंग धनी.

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा