अंगोअंगीं पाजळले
केशरांचे दिवे
अंधारांत दिसे गांव
तृष्णेकाठीं नवें.
केशरांचे दिवे
अंधारांत दिसे गांव
तृष्णेकाठीं नवें.
पाय- मेंदीपाशीं गेले
चांदण्यांचें बळ
कुठें कुठें दुखूं लागे
कस्तुरीची कळ.
देह ओवूं जाता जडे
अंबराचा मणी
अजाणाचा संग माझा
अजाणाचा संग माझा
पांडुरंग धनी.
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा