रंगाच्या रसनेंत सूर्य बुडाला अंधारलें सागरीं
बेटांचें जळबिंब फक्त हलतें माझ्याच प्राणांवरी
घोड्यांचे पथ दक्षिणेंत मिटले गेले सखेसोबती
एकाकी नभ प्राक्तनांत शिरतां रक्तांत येते भिती....
अज्ञेयाहुन गूढ गूढ दिसती झाडांतलीं वर्तुळें
तूं पाठीवर रंग आज विणले कीं द्राक्ष-वेलींतले
यात्रेच्या अपुऱ्या अभंगसमयीं पाठींत कैशा विजा
अश्रूही सरल्यावरी उमलसी तूं एकटी स्वमजा......
माझ्यानें उठवे न दार उघडे वारा मला आवळे
लाटांच्या ध्वनिबंधनांत अडलें चैतन्य की आंधळे....
अस्थींचीं उडती पिसें सजुनिया अंधार घाली कडें
हळ्दीचे कुणि हात हे पसरले माझ्या सुखाच्या पुढें....
माडांच्या परिघांत मी विझविल्या स्वप्नात चंद्रावळी
डोळ्यांची बुबुळे तुझीं उलटता झाली धरित्री निळी....
तृष्णेच्या पहिल्या फुलास गिळतो माकंद ओठांतला
कर्णाच्या घनतेंत की वितळतो संभोग कुंतींतला....
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा