दुपारचें ऊन.....

दुपारचें सचित्र ऊन मृगजळांस लांबवी 
अनंत इंद्रियांतले स्वतंत्र शोक जागवी.... 
जिथें उभारलीं घरें तिथें अपार शून्यता 
दुपारच्या उन्हांतली विचित्र एकसंधता.... 
समुद्र आटतील का ? अतर्क्य सूर्य वाहतो 
अशी अवेळ साधुनी मनांत कोण हिंडतो.... 
तहान ही मला गिळे नि कंठ हो तुझा निळा 
उन्हांत पाय वाजती कुणांत जीव गुंतला....

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा