आपोआप हलतात इथल्या वाळूवर इराणी
संगीताच्या प्रतिमा....
मला आलिंगनांत मरण तसा रात्रीचा शृंगार,
संगीताच्या प्रतिमा....
मला आलिंगनांत मरण तसा रात्रीचा शृंगार,
तुझें चांदरातीचें अर्थनिळें मन....
कुठें याच्याही पलीकडे, कुठे त्याच्याही पलीकडे संपूर्ण अवकाशाला टाळून फक्त वाऱ्यालाच ऐकू येईल
कुठें याच्याही पलीकडे, कुठे त्याच्याही पलीकडे संपूर्ण अवकाशाला टाळून फक्त वाऱ्यालाच ऐकू येईल
अशी सारंगीची पिपासा
जशा इराणी संगीताच्या प्रतिमा....
वाळू पसरली देहापार, कुणाच्या नादांत ?
जशा इराणी संगीताच्या प्रतिमा....
वाळू पसरली देहापार, कुणाच्या नादांत ?
कुणाच्या शोधांत ?
स्वरसिद्ध तिचे अनंत कण; रेषाबद्ध उंटांच्या
स्वरसिद्ध तिचे अनंत कण; रेषाबद्ध उंटांच्या
मानेंत जसें चंद्रबन....
कुणी दिसत नाही ; नाही दिसत एवढ्या प्रचंड
कुणी दिसत नाही ; नाही दिसत एवढ्या प्रचंड
टापूतं मला, कुण्या युगांत येथें झाडें उगवलीं
असतील त्या डोळ्यांचा निरंगी नश्वर सुरमा
जशा इराणी संगीताच्या प्रतिमा....
मज्जेच्याखालीं तळमळणारे फुलांचे दैवी घोस....
कीं कुण्या वैदेहीची पंथविराम गुणगुण ?
शिशिराच्या मागें वाजवी सूत्रधाराची धून ....
नभ एवढें विराट, माझें नाही तसें तुझेंही नाही या
वाळूच्या सप्तरंगी कणांचें अज्ञातपण
फक्त दुःखाच्या देखाव्यांना दिशाबद्ध
करणारे पिरॅमिडांचें अधांतर ;
जशा इराणी संगीताच्या प्रतिमा....
जशा इराणी संगीताच्या प्रतिमा....
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा