जन्म

ऊन वेचतां मनांत
स्पर्श लाघवी जळे,
सांज-रंग पांघरून
गगन जन्मलें निळें.

स्तब्ध मी उभी तुझ्यांत
ढळत गहनता अशी ;
वळत वळत पावलांत 
वाट गुंतली पिशी.

वृक्ष-ओळ दूर....दूर ; 
तरल बावरे जिणें ;
चांदण्यांत लोचनें नि
लोचनांत चांदणें.

चांदणी उबेंत पंख, 
झोपलींत पांखरें ;
शब्द... शब्द जळत देह, 
मुक्त गान मोहरे.

रिक्त या कवेंत मी नि
शून्य ध्यान एकलें ;
रात्र घेउनी उशास 
क्षितिज गाढ झोपलें

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा