शिल्प

फुलें मावळून गेलीं आहेत 
जसे सूर्य मावळतात.....
मरणगंधांतून वाहणारी सतारीच्या 
चाकाची देवळें....
आणि या विलक्षण नादाचा एक प्रारंभ, 
एक युग, जशी चांदण्यांत सरकणारी 
स्तनांच्या कोटींतील शिल्पे...... 
डोळे भरून वाहणारा काळोख, जसे 
सूर्य मावळतात.
पुढें, पुढें हलूं लागतात पाऱ्याच्या 
अर्कांतील बदामी डोळे आणि मीच
सामावूं लागतों माझ्या
मनांतील अंधारांत, खोल वितळणाऱ्या 
गुहेसारखा.....

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा