दुपार

विवर्त नभ एकटें सतत तापलेली हवा 
उन्हांत जणुं मैथिली तुजसि शोधिते राघवा.... 
विवस्त्र मृगतंद्रिनें क्षितिज वाहतें कीं पुढें 
तृषार्त बिलगे मला सभय चातकांचा थवा.

तुझे तटचि पांगळे तरिहि विश्व यावें गळीं 

सुवर्णवन पेटलें तुझिं न आसवें मोकळीं.... 

प्रशांत नगरांत या घरचि सांपडे ना मला 

जिथें अधर गोंदिला पिळुनी वासनेचा दिवा.

विराण नुपुरापरी नभचि तीक्ष्ण झालें निळे 

उन्हांत जणुं दीप्तिचें फुटूनि सांडतें की तळे 

विदग्ध प्रतिमेपरी सगुण ऊन झेलूं नको
तुझें अमल दुःख दे मजसि तेवढा जोगवा.....